Ochtendroutine

De krekels worden stil. De sterren verdwijnen uit het zicht. De zon komt op en kleurt de lucht oranje. Om half acht loop ik het strand op. Ik ben één van de weinigen die om dit uur de zee opzoekt. Op het strand staan afdrukken van poezenpootjes. De zwerfkatten die hier overal gevoerd worden, hebben hun ochtendwandelingetje er al op zitten. Ook zie ik twee kleine krabbetjes die zich ingegraven hadden in het zand en de memo hebben gemist dat het eb werd. Ik hoop dat ze hun weg terugvinden naar zee voor een hongerige meeuw ze ziet.

Ik leg mijn handdoek op de rotsen en loop naar het water. Prachtig kabbelende golfjes in een kraakheldere, blauwe zee spoelen rond mijn enkels. Ik waad tot mijn middel in het water om een duik te nemen. Als ik bovenkom, schitteren de fel witte zonnestralen als glitter op het wateroppervlak. Dít is pas wakker worden.

Als je in de zelfhulpboeken duikt, lees je automatisch ook veel over ochtendroutines. Zo schijnt het niet fantastisch te zijn om wakker te worden door gierende adrenaline omdat je je verslapen hebt. Ik heb m’n fair share in tien keer snoozen, en op koffie en karakter de dag doorkomen, zeker in m’n studententijd.

Toch lijkt me het systeem van de razend populaire internetondernemer ook geen succes. Deze vaak jonge gasten hebben hun succes vergaard met businessmodellen waarvan ik niet denk dat ze houdbaar zijn, maar zij maken er hun volledige persoonlijkheid van. Als robots die alleen de setting ‘discipline’ kennen, moet er gemediteerd, gelezen, gebeden en gesport worden. Het liefst allemaal voor 6 uur ’s ochtends. Daarna eiwitten eten, water drinken, uren ‘deep work’ doen. En oh ja, niet vergeten om voor alle dingen je bed op te maken, want dan kun je dat eerste taakje alweer van je to-dolijst strepen. Dat geeft zo’n lekkere dopamine shot.

Ik denk heus wel dat je je brein kan hacken om productief te zijn vanaf het moment dat je opstaat. Ik zie er alleen het nut niet meer van in. Zo kan ik je vertellen dat ik het productiefst en gelukkigst ben als ik er totaal geen routine op na hou ’s ochtends die te maken heeft met haasten of werk. Juist naar buiten gaan, even iets anders doen dan jezelf klaarmaken voor werk, is zo’n lekkere start. Thuis deed ik het ook weleens: om zeven uur in de zomers al naar het strand voor een duik, om daarna te ontbijten en de dag echt te beginnen.

Ik ga eens bekijken hoe ik dit thuis kan integreren in mijn dag. Een moment voor jezelf, dat niets te maken heeft met voorbereiden op verplichtingen. Al is het maar een kwartiertje. Een boek lezen, stretchen, schrijven, me verbazen over de stilte in de tuin.

Nu ik dit zo schrijf, denk ik dat dit ook de standaard is voor de meeste mensen: een momentje pakken om wakker te worden. Grappig genoeg is het nieuw voor mij, of in ieder geval geen vast onderdeel in mijn routine. Vaak genoeg rol ik uit bed om achter m’n laptop te gaan zitten. Dat gaan we anders doen. Voor goede voornemens hoeft het geen jaarwisseling te zijn, toch?